ગુલાબ બધા ઝાંખા લાગે છે - 'હું' કિરણકુમાર રોય (Gulab badha zankha lage che - 'Hun' KiranKumar Roy)

આજ ગુલાબ બધા ઝાંખા લાગે છે,
બધા પતંગિયાની રજા લાગે છે.

સમંદર આટલો શાંત તો નથી હોતો,
દુરથી આવતું કોઈ તુફાન લાગે છે.

અમસ્તા નથી ઢળતો-ખીલતો આ ચાંદ,
અમાસ માં એની ક્યાંક હાજરી લાગે છે.

રાધા કૃષ્ણ છે સદિયોં થી સાથે,
તો પણ યુગલ એક નવું લાગે છે.

પ્રેમ ક્યાં કોઈનો પુરો થાય છે,
એ શબ્દજ થોડો અધુરો લાગે છે.

શહેરમાં અમન-શાંતિ કેમ છે??
સંસદમાં પડ્યા તાળા લાગે છે.

ઘેલું લાગ્યું છે બધી ગોપીઓને,
કાન્હાએ વગાડી વાંસળી લાગે છે.

લોઢું હતો ને સોનું બની ગયો,
તમારા સ્પર્શનો કમાલ લાગે છે.

મેહુલાને તો વરસવુંજ રહ્યું,
મોરલાએ કર્યો સાદ લાગે છે.

'હું' ફરી અચાનક રડી પડ્યો આજ,
માંએ મને કર્યો યાદ લાગે છે.

- 'હું' કિરણકુમાર રોય
૧૬ માર્ચ ૨૦૧૩

પત્થર ભગવાન બની ગયો - 'હું' કિરણકુમાર રોય (Paththar Bhagawan bani gayoi - 'Hun' KiranKumar Roy)

જેને માન્યો હતો ભગવાન એ પત્થર બની જોતો રહ્યો,
જેનાથી લાગીતી ઠોકર એ પત્થર ભગવાન બની ગયો.

ઉડવાની તલપ હતી ને પોતાની પાંખો કાપતો રહ્યો,
ખબર ના પડી ક્યારે એ, માણસ માંથી હેવાન બની ગયો.

એ મુફલસીના દિવસોમાં હતો મારા ગામમાં તવંગર,
આજ શહેરમાં આવી એ તવંગર, ગરીબ બની ગયો.

ઘણા પ્રશ્નો હતા એ હૃદયમાં દબાવતો ગયો,
એ આવ્યા મુજ નિકટ ને હું જ્વાળામુખી બની ગયો.

તડકા છાયા જોયા નહિ ને હું ચાલતો ગયો,
મંજીલની શોધમાં નીકળ્યો ને કોઈ ની મંજીલ બની ગયો.

કુરુક્ષેત્રમાં મારીજ સામે મહાભારત લડતો રહ્યો,
ક્યારેક મુજથી હારતો ને ક્યારેક જીતતો ગયો.

- 'હું' કિરણકુમાર રોય
૧૪ માર્ચ ૨૦૧૩

ગજબ થઇ જાયે - 'હું' કિરણકુમાર રોય (Gazab Thai Jaye - 'Hun' KiranKumar Roy)

આજ ફરી એક વાર ગજબ થઇ જાયે,
એ મારા ર્હદય ના ખુબ નજીક થઇ જાયે.

દરિયા માં બેસી ને તોફાનની રાહ જોઉં છું,
મારી આજુ બાજુ હવે બવંડર થઇ જાયે.

એક વાત એ મને કરે અને એક વાત હું,
આમજ વાત વાત માં રાઈ નો પહાડ થઇ જાયે.

આંખો બંધ કરી હું એને યાદ કરું,
ને આખો ખોલું ત્યાં મેળો થઇ જાયે.

કરું વખાણ એના કાગળ પર,
વાંચું તો એ ગઝલ થઇ જાયે..

- 'હું' કિરણકુમાર રોય
૩૧ જાન્યુઆરી ૨૦૧૩

પ્રજાસત્તાક દિન ની શુભેચ્છાઓ - ૨૦૧૩

લિજ્જત છે - અમૃત ‘ઘાયલ'

ગભરૂ આંખોમાં કાજળ થઈ લહેરાઈ જવામાં લિજ્જત છે;
ચર્ચાનો વિષય એ હોય ભલે ચર્ચાઈ જવામાં લિજ્જત છે.

વેચાઈ જવા કરતાંય વધુ વહેંચાઇ જવામાં લિજ્જત છે;
હર ફૂલ મહીં ખુશબો પેઠે ખોવાઈ જવામાં લિજ્જત છે.

પરવાના પોઢી જાયે છે ચિર મૌનની ચાદર ઓઢીને,
હે દોસ્ત, શમાની ચોખટ પર ઓલાઈ જવામાં લિજ્જત છે.

દુ:ખ પ્રીતનું જ્યાંત્યાં ગાવું શું? ડગલે પગલે પસ્તાવું શું?
એ જોકે વસમી ઠોકર છે પણ ખાઈ જવામાં લિજ્જત છે.

જે અંધ ગણે છે પ્રેમને તે આ વાત નહીં સમજી જ શકે,
એક સાવ અજાણી આંખથી પણ અથડાઈ જવામાં લિજ્જત છે.

બે વાત કરીને પારેવાં થઈ જાયે છે આડાંઅવળાં,
કૈં આમ પરસ્પર ગૂંથાઈ, વીખરાઈ જવામાં લિજ્જત છે.

સારાનરસાનું ભાન નથી પણ એટલું જાણું છું ‘ઘાયલ’,
જે આવે ગળામાં ઊલટથી એ ગાઈ જવામાં લિજ્જત છે.

- અમૃત ‘ઘાયલ'

તને જ માગું છુ

તે રાતે મારા સ્વપ્નમાં આવી ઊંઘે છે
ને સવારે ઉઠી હું તેનામાં જાગું છુ

અસ્તિત્વ એક પણ વ્યક્તિત્વ અલગ એથી
એને મળવા ખુદમાં,હું મારાથી ભાગું છુ

તારાથી છુટા પડવાની સ્વતંત્રતા તો કેદ છે
તારા વિના હું મારા જેવોય ક્યાં લાગુ છુ!

મારી જેમજ, તને હું ના ઓળખાયો
હું તારી દુઆ નહીં, તને જ માગું છુ

વૈષ્ણવ ઈશિત

હેપ્પી હોળી

પથ્થર - 'હું' કિરણકુમાર રોય (Pththar - 'Hun' KiranKumar Roy)

પથ્થર ને આજ જીવંત કરી દઉં,
એના કાન માં આજ ખુદા કહી દઉં..

તરવાની કળા એમાં પણ છે,
ફેંકી એને સમંદર માં એ સાબિત કરી દઉં,

પ્રેમ, વેદના, ભાવના રાખે છે એ,
લાય ને આજ એના પર ગુલાબ ઉગાડી દઉં..

મારી આસ્થા ની તાકાત તો જુઓ એ લોકો,
'હું' પૂજીને એ પથ્થર ને ભગવાન બનાવી દઉં...


- 'હું' કિરણકુમાર રોય (૦૩ માર્ચ ૨૦૧૨)

મજાની ખિસકોલી - ત્રિભુવન વ્યાસ

તું અહીંયા રમવા આવ મજાની ખિસકોલી,
તું દોડ તને દઉં દાવ મજાની ખિસકોલી.

તું કેવી હ્સે ને રમે મજાની ખિસકોલી,
તારા કૂદકા તો બહુ ગમે મજાની ખિસકોલી.

તું જ્યારે ખીલખીલ ગાય મજાની ખિસકોલી,
તારી પૂંછડી ઉંચી થાય મજાની ખિસકોલી.

તું ઝાડે ઝાડે ચડે મજાની ખિસકોલી,
કહે કેવી મજા ત્યાં પડે મજાની ખિસકોલી.

બહુ ચંચળ તારી જાત મજાની ખિસકોલી,
તું ઉંદરભાઈની નાત મજાની ખિસકોલી.

- ત્રિભુવન વ્યાસ

ઈશ્વર શક્ય બને - વૈષ્ણવ ઈશિત

આ દેશ ની નૌકા વહે એ તો જ શક્ય બને
કે આસું વહે ને વહેણ શક્ય બને

બધી પ્રાર્થનાઓ ફળશે ત્યારેજ જયારે
બે હાથ જોડો ને ઈશ્વર શક્ય બને

ઇતિહાસ,સંસ્કૃતિ ને પરંપરા જ મળે છે રાહમાં
કદાચ મૌન મળે ને ઉકેલ શક્ય બને

લખું છું એટલે કે હું પણ સમજી શકું
આપ પણ સમજો ને ગઝલ શક્ય બને

- વૈષ્ણવ ઈશિત